Την ανάπτυξη θα τη φέρει ο πελαργός; (άρθρο στον Ηπειρωτικό Αγώνα, φύλλο 2/12/2015)

Η Συνεταιριστική Τράπεζα Ηπείρου αποτελεί αυτή τη στιγμή τη μεγαλύτερη συνεταιριστική επιχείρηση στην Ήπειρο και μία από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις της Περιφέρειας. Με 270 εκατομμύρια ενεργητικό, δραστηριότητα σε όλη τη Περιφέρεια Ηπείρου και περισσότερους από 13.000 συνεταίρους είναι εκ των πραγμάτων μία από τις σημαντικότερες επιχειρήσεις της κοινωνικής οικονομίας μαζί με τους μεγάλους συνεταιρισμούς του πρωτογενή τομέα της περιοχής.

Τα 2 πρώτα μνημόνια και οι προηγούμενες κυβερνήσεις είχαν εξαιρέσει τις συνεταιριστικές τράπεζες. Με το νέο νόμο για την ανακεφαλαιοποίηση ανοίγει μια νέα σελίδα για τη συνεταιριστική πίστη στη χώρα. Η παραγωγική ανασυγκρότηση, η βιωσιμότητα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων της περιφέρειας αλλά και η πολυπόθητη μείωση της ανεργίας περνάει  αναγκαστικά από τις συνεταιριστικές τράπεζες.  Σε περιόδους ύφεσης έμεινε να χρηματοδοτεί σχεδόν μόνη τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και να δίνει συστηματικά υψηλότερα καταθετικά επιτόκια από τις συστημικές τράπεζες οι οποίες ουσιαστικά έχουν δημιουργήσει μια ολιγομονοπωλιακή αγορά. Η εμπειρία των πρόσφατων προγραμμάτων ΕΣΠΑ και του αναπτυξιακού νόμου δείχνει πως η ύπαρξη τοπικής τράπεζας, άμεσα συνδεδεμένης με τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητη.

Η Συνεταιριστική Τράπεζα Ηπείρου παρουσιάζει μια ιδιαιτερότητα, οι εργαζόμενοι σε αυτή δεν έμειναν ποτέ απλά στην εργασιακή τους σχέση. Εξάλλου κάποιοι από αυτούς την ακολουθούν από τη μακρινή εποχή του πιστωτικού συνεταιρισμού «Ο ΣΤΟΧΟΣ». Πάλεψαν και συνεχίζουν να παλεύουν για συνεταιριστικότερη στροφή της επιχείρησης. Αυτός είναι και ο λόγος που δε θα πάψουμε ποτέ να είμαστε αυστηροί για επιλογές στη μέχρι τώρα πορεία της τράπεζας αλλά και για τη μελλοντική κατεύθυνσή της. Τα άλματα της επιχείρησης τη τελευταία δεκαετία στα οικονομικά της στοιχεία, στην ανάπτυξη του δικτύου, στη στελέχωσή της, στην οργάνωσή της, στην υλικοτεχνική της υποδομή πρέπει επιτακτικά να ακολουθηθούν από βήματα προς την κοινωνική γείωση της επιχείρησης, αποσύνδεση της συνεταιριστικής μερίδας από την επενδυτική λογική και την απόδοσή της, συνεταιριστική επιμόρφωση στελεχών και εργαζομένων, οργανωμένα προγράμματα κοινωνικής ευθύνης, εταιρική κουλτούρα διαφορετική από τα πρότυπα των συστημικών τραπεζών, εστίαση στον μικροκαταθέτη και μικρομεριδιούχο, ευνοϊκότερη αντιμετώπιση υπερχρεωμένων νοικοκυριών από τις συστημικές τράπεζες, ουσιαστική εργασιακή ειρήνη στον οργανισμό.

Οι συνεταιριστικές Τράπεζες τα προηγούμενα χρόνια δεν κυνήγησαν αυτό που η διεθνή βιβλιογραφία αποκαλεί «μετοχικό ακτιβισμό». Μικρές συμμετοχές σε Γ.Σ., σταδιακή απαξίωση των συλλογικών διαδικασιών, αντιμετώπιση συνεπών συνεταίρων ως γραφικών, απουσία κινήτρων εθελοντικής προσφοράς συνεταίρων κ.λπ. Ο νέος νόμος απλά τα φέρνει ανάποδα όλα. Αν οι συνεταιριστικές τράπεζες θέλουμε να παραμείνουν πραγματικά συνεταιριστικές πρέπει να στραφούμε πάλι στον απλό συνεταίρο. Για να συγκροτούνται ομάδες συνεταίρων θα πρέπει να ενεργοποιηθούν όσο το δυνατόν περισσότερα μέλη. Αυτή τη φορά δεν χωρούν εύκολες δικαιολογίες. Όσοι θεωρητικολογούν περί κοινωνικής οικονομίας, παραγωγικής ανασυγκρότησης, περιφερειακής ανάπτυξης κ.λ.π. Ιδού η Ρόδος…Ιδού και το πήδημα! Επειδή όλοι ξέρουμε πως βάφονται τα αυγά…συμμετοχή! Συμμετοχή από όλους στην αύξηση συνεταιριστικού κεφαλαίου, από 1 ευρώ έως εκεί που επιθυμεί και μπορεί ο καθένας, πλαισίωση της Συνεταιριστικής Τράπεζας από ικανούς ανθρώπους με όραμα για την τοπική οικονομία, συμμετοχή στις Γ.Σ. και στις επόμενες εκλογές. Αν όλοι οι Ηπειρώτες θυσίαζαν το μεσημεριανό τους καφέ για μια μόνο βδομάδα θα υπερβαίναμε το απαραίτητο ποσό για την ανακεφαλαιοποίηση. Ενεργή συμμετοχή και από τη τοπική αυτοδιοίκηση Α’ και Β’ βαθμού, η οποία σε μεγάλο βαθμό αδυνατεί να καταλάβει τη δυναμική και τις δυνατότητες της σύνδεσης της τοπικής αυτοδιοίκησης με τη δική της τοπική τράπεζα. Προφανώς η πλειοψηφία των τοπικών αρχών θεωρεί πως…στραβός είναι ο γιαλός και κάτι κάνουν λάθος οι Γερμανοί, Ολλανδοί και Κρητικοί αυτοδιοικητικοί! Σε μια χώρα και οικονομία στο πάτο του βαρελιού κρατάμε ένα σημαντικό εργαλείο ανάπτυξης στα χέρια μας. Το θέλουμε αυτό το εργαλείο; Θέλουμε να το βελτιώσουμε; Είναι για ακόμη μια φορά στο χέρι μας.

*Ο κ. Παπαχρήστος είναι οικονομολόγος (MSc in Accounting and Finance) μέλος της διοίκησης της Τράπεζας Ηπείρου (εκπρόσωπος εργαζομένων).

http://www.agon.gr/news/167/ARTICLE/31493/2015-12-02.html

Συνεταιριστική Τράπεζα Ηπείρου και παραγωγική ανασυγκρότηση (άρθρο στον ηλεκτρονικό τύπο)

Η Συνεταιριστική Τράπεζα Ηπείρου αποτελεί αυτή τη στιγμή τη μεγαλύτερη συνεταιριστική επιχείρηση στην Ήπειρο και μία από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις της Περιφέρειας. Με 270 εκατομμύρια ενεργητικό, δραστηριότητα σε όλη τη Περιφέρεια Ηπείρου και περισσότερους από 13.000 συνεταίρους είναι εκ των πραγμάτων μία από τις σημαντικότερες επιχειρήσεις της κοινωνικής οικονομίας μαζί με τους μεγάλους συνεταιρισμούς του πρωτογενή τομέα της περιοχής.

Όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις είχαν αφήσει έξω από το παιχνίδι της ανακεφαλαιοποίησης τις συνεταιριστικές τράπεζες. Με το πρόσφατο νόμο δίνεται στρατηγική κατεύθυνση ενίσχυσης του κλάδου. Η παραγωγική ανασυγκρότηση περνάει  αναγκαστικά από τις συνεταιριστικές τράπεζες.  Σε περιόδους ύφεσης έμεινε να χρηματοδοτεί σχεδόν μόνη τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και να δίνει συστηματικά υψηλότερα καταθετικά επιτόκια από τις συστημικές τράπεζες οι οποίες ουσιαστικά έχουν δημιουργήσει μια ολιγομονοπωλιακή αγορά.

Η Συνεταιριστική Τράπεζα Ηπείρου ήταν και είναι τυχερή γιατί οι εργαζόμενοι σε αυτή δεν έμειναν ποτέ απλά στην εργασιακή τους σχέση. Πάλεψαν και συνεχίζουν να παλεύουν για συνεταιριστικότερη στροφή της επιχείρησης. Αυτός είναι και ο λόγος που δε θα πάψουμε ποτέ να είμαστε αυστηροί για επιλογές στη μέχρι τώρα πορεία της τράπεζας αλλά και για τη μελλοντική κατεύθυνσή της. Τα άλματα της επιχείρησης τη τελευταία δεκαετία στα οικονομικά της στοιχεία, στην ανάπτυξη του δικτύου, στη στελέχωσή της, στην οργάνωσή της, στην υλικοτεχνική της υποδομή πρέπει επιτακτικά να ακολουθηθούν από βήματα προς την κοινωνική γείωση της επιχείρησης, αποσύνδεση της συνεταιριστικής μερίδας από την επενδυτική λογική και την απόδοσή της, συνεταιριστική επιμόρφωση στελεχών και εργαζομένων, οργανωμένα προγράμματα κοινωνικής ευθύνης, εταιρική κουλτούρα διαφορετική από τα πρότυπα των συστημικών τραπεζών, εστίαση στον μικροκαταθέτη και μικρομεριδιούχο, ευνοϊκότερη αντιμετώπιση υπερχρεωμένων νοικοκυριών από τις συστημικές τράπεζες, ουσιαστική εργασιακή ειρήνη στον οργανισμό.

Οι συνεταιριστικές Τράπεζες τα προηγούμενα χρόνια δεν κυνήγησαν αυτό που η διεθνή βιβλιογραφία αποκαλεί «μετοχικό ακτιβισμό». Μικρές συμμετοχές σε Γ.Σ., σταδιακή απαξίωση των συλλογικών διαδικασιών, αντιμετώπιση συνεπών συνεταίρων ως γραφικών κ.λ.π. Ο νέος νόμος απλά τα φέρνει ανάποδα όλα. Αν οι συνεταιριστικές τράπεζες θέλουμε να παραμείνουν πραγματικά συνεταιριστικές πρέπει να στραφούμε πάλι στον απλό συνεταίρο. Για να συγκροτούνται ομάδες συνεταίρων θα πρέπει να ενεργοποιηθούν όσο το δυνατόν περισσότερα μέλη. Αυτή τη φορά δεν χωρούν εύκολες δικαιολογίες. Όσοι θεωρητικολογούν περί κοινωνικής οικονομίας, παραγωγικής ανασυγκρότησης, περιφερειακής ανάπτυξης κ.λ.π. Ιδού η Ρόδος…Ιδού και το πήδημα! Επειδή όλοι ξέρουμε πως βάφονται τα αυγά…συμμετοχή! Συμμετοχή από όλους στην αύξηση συνεταιριστικού κεφαλαίου, από €1 έως εκεί που επιθυμεί και μπορεί ο καθένας, πλαισίωση της Συνεταιριστικής Τράπεζας από ικανούς ανθρώπους με όραμα για την τοπική οικονομία, συμμετοχή στις Γ.Σ. και στις επόμενες εκλογές. Αν όλοι οι Ηπειρώτες θυσίαζαν το μεσημεριανό τους καφέ για μια μόνο βδομάδα θα υπερβαίναμε το απαραίτητο ποσό για την ανακεφαλαιοποίηση. Σε μια χώρα και οικονομία στο πάτο του βαρελιού κρατάμε ένα σημαντικό εργαλείο ανάπτυξης στα χέρια μας. Το θέλουμε αυτό το εργαλείο; Θέλουμε να το βελτιώσουμε; Είναι για ακόμη μια φορά στο χέρι μας.

Παπαχρήστος Βλάσης

Οικονομολόγος,

MSc in Accounting and Finance,

Μέλος Δ.Σ. Τράπεζας Ηπείρου

http://vimanews.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=16519:2015-11-30-09-41-10&catid=23:economy&Itemid=77
 

Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει. Aν ρωτιούνταν πάλι, όχι θα ξαναέλεγε...

Πρόκειται όντως για πρωτόγνωρη κατάσταση και θα μου επιτρέψετε να πω εντελώς μα εντελώς αναμενόμενη!

Όπως έχω ξαναπεί στο παρελθόν, όποιος μπορεί να χρησιμοποιεί εργαλεία της μαρξιστικής οικονομικής ανάλυσης σε περιόδους καπιταλιστικής κρίσης, κατανοεί πιο βαθειά τις αιτίες της. Όχι απαραίτητα και τις λύσεις του προβλήματος…

Ελπίζοντας να μην κουράζω να σημειώσω πως το ζήτημα ήταν, είναι και θα είναι ταξικό. Η προσπάθεια συνεχούς υποτίμησης της αξίας της εργατικής δύναμης τη τελευταία πενταετία δε πρόκειται να σταματήσει από αυτούς που την επιζητούν. Το πάτωμα σε αυτή τη κατρακύλα το βάζει μόνο αυτός που πουλάει την εργασία του! Με μείωση  27% του ΑΕΠ η καταστροφή κεφαλαίου έχει επιτευχθεί σημαντικά. Λιγότερο σημαντικά η καταστροφή εργασίας (8.000 αυτοκτονίες, 300.00 μετανάστες κ.λ.π.) και πολύ σημαντικότερα οι συνθήκες αναπαραγωγής της εργατικής τάξης. Ο πόλεμος δεν έχει πάψει να αποτελεί και σήμερα την πλέον ενδεδειγμένη λύση γρήγορης καταστροφής κεφαλαίου και εργασίας. Η οργάνωση του κόσμου της εργασίας υπολείπεται της ιστορικότητας και των συνθηκών της παρούσας χρονικής στιγμής.

Στόχος δεν είναι πάντα η πλειοψηφία των θέσεων σου μέσα στη κοινωνία αλλά η ηγεμονική θέση των απόψεων σου. (κάπως έτσι η κοινωνία μας κάνει βήμα μπρος με το νόμο για την ιθαγένεια).

Το υπάρχον σύστημα στη χώρα μας δεν άλλαξε και πολύ μετά την ανάληψη της εξουσίας από το ΣΥΡΙΖΑ.

Δήμαρχοι, Περιφερειάρχες, Διοικητές οργανισμών, τραπεζίτες και μεγαλοστελέχη επιχειρήσεων δε θα καθόταν με σταυρωμένα χέρια…και δεν έκατσαν.

Όπως παρατηρείτε…κουβέντα για το χρέος μέχρι τώρα!

Αγαπητοί φίλοι η λειτουργία του καπιταλισμού βασίζεται κυρίαρχα στις τράπεζες και στη ΠΙΣΤΗ. Αύριο αν κατευθυνθούν οι Γερμανοί πολίτες στα ΑΤΜ των τραπεζών τους δε θα μπορέσουν να πάρουν τα λεφτά τους.  ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ! Η πολλαπλασιαστική διαδικασία του χρήματος μέσω των τραπεζών δημιουργεί πλασματικό χρήμα στο καπιταλισμό. Τη πίστη αυτή λοιπόν ήταν εύκολο να τη κλονίσουν όλοι οι καλοθελητές. Και το κάνανε απροκάλυπτα καιρό τώρα. ΜΜΕ, στελέχη τραπεζών , πολιτικοί οπορτουνιστές  οδήγησαν δισεκατομμύρια καταθέσεων στο εξωτερικό, σε αμοιβαία, σε θυρίδες, σε στρώματα…

Καλά θα κάνει να μην κοιμάται κανείς ήσυχος από αυτούς (όποιος τουλάχιστον έχει στοιχειώδεις γνώσεις της παγκόσμιας ιστορίας των δύο τελευταίων αιώνων) ή καλύτερα να κοιμάται με το ένα μάτι ανοιχτό!

Το λάθος του ΣΥΡΙΖΑ ουσιαστικά είναι πως σε περίοδο ταξικού πολέμου παραείναι χρονοβόρος ίσως επειδή παραείναι δημοκρατικός. Η πραγματική οικονομία είναι στο παρά πέντε και το λόμπι ΝΔ-ΠΟΤΑΜΙ-ΠΑΣΟΚ έχει βάλει το χέρι του ώστε αυτό να δημιουργηθεί.

Τη Κυριακή το ΟΧΙ θα πρέπει να είναι ψυχωμένο και συνειδητοποιημένο. Δεν είναι εύκολο, και ναι μπορεί να οδηγήσει και σε έξοδο από το ευρώ. Θα πρέπει να ξέρουμε πως η  νομισματική ιστορία απεχθάνεται τη σταθερότητα, και η αλήθεια είναι πως όντως το ευρώ υπάρχει πραγματικά πολλά χρόνια δεδομένου πως η πολιτική ενοποίηση της ΕΕ δε προχώρησε ποτέ ουσιαστικά.

Πρωτίστως το ΟΧΙ είναι κίνηση αξιοπρέπειας, υπέρβαση του προσωπικού φόβου, κίνηση αγωνιστική με προοπτική για έναν κόσμο διαφορετικό από αυτόν που έχουμε συνηθίσει και ζήσει έως σήμερα. Για έναν κόσμο που θα πρέπει να κοπιάσουν περισσότεροι και περισσότεροι και ακόμα περισσότεροι για να δημιουργηθεί. Μια κοινωνία που θα βάζει μπροστά τις ανάγκες της για παιδεία ,υγεία, κοινωνική δικαιοσύνη.

Και όπως παρατηρήσατε…κουβέντα για το χρέος και για το ΚΚΕ.

Και μιας και οι εξελίξεις τρέχουν θα επανέλθουμε...

Ήρθε η ώρα για χαμόγελα.....

H αρχή έγινε…

Τη Κυριακή δυναμώνει και η ελπίδα…

Η 25^η Μαΐου είναι εκ των πραγμάτων μια από τις ιστορικότερες μέρες για την ελληνική Αριστερά και για τον κόσμο της εργασίας στη χώρα μας. Ήρθε η ώρα να σπάσει το δόγμα του σοκ. Να δημιουργηθεί η δυναμική που θα δώσει ώθηση για αλλαγές με διαδικασίες από τα κάτω. Από τη Δευτέρα εκμεταλλευόμαστε τη δυναμική και αρχίζουμε να σπάμε την κοινωνική αναντιστοιχία εκλογικής επιρροής και κοινωνίας. Δημιουργούμε τις προϋποθέσεις ανατροπής σε γειτονιές, χώρους δουλειάς σε όλο το βάθος της κοινωνίας.

Το είδαμε και τη προηγούμενη Κυριακή…η Ανατροπή έχει ξεκινήσει και το κύμα μεγαλώνει. Θα δυναμώσει ακόμα περισσότερο στις 25 με την επικράτηση όχι απλά του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά του κόσμου που έχει πληγεί βάναυσα 4 χρόνια τώρα. Θα είναι μια ουσιαστική και ψυχολογική νίκη του κόσμου που δέχεται την επίθεση ντόπιου και ξένου κεφαλαίου. Των ανθρώπων που τους οδήγησαν στην εξαθλίωση και στην κατάθλιψη. Τη Κυριακή θα γεμίσουν οι πλατείες χαμόγελα!

Αυτή τη νίκη πρέπει να τη πάμε παραπέρα, να μη προδώσουμε ανθρώπους που έχουν εναποθέσει τη τελευταία τους ελπίδα στο ΣΥΡΙΖΑ. Να σπάσουμε τη λογική της ανάθεσης, να αρχίσει ο καθένας να αναλαμβάνει το προσωπικό του μερίδιο ευθύνης, να γίνεται συμμέτοχος στον αγώνα για να κερδίσουμε πίσω τις ζωές μας. Θα είναι μια διαδικασία δύσκολη και όμορφη….

Όπως δύσκολη και όμορφη ήταν όλη η προεκλογική περίοδος στο Δήμο μας. Γνωρίσαμε καινούργιους  ανθρώπους, ανθρώπους όμορφους. Είδαμε ο ένας την ελπίδα στα μάτια του άλλου και συνεχίζουμε. Κάθε μέρα θα γινόμαστε περισσότεροι. Με το πέρας αυτής της διαδικασίας θέλω να ευχαριστήσω όλους τους ανθρώπους που βρεθήκαμε σε αυτόν τον ιδιαίτερο αγώνα. Πιο πολύ όμως θα ευχαριστήσω τους ανθρώπους που κάνανε την Ανατροπή!!!

Ο απλός κόσμος που μας στήριξε υπερβαίνοντας την «οικογενειακή γραμμή», που δε στήριξε ψηφοδέλτια επειδή απλά συμμετείχαν  φίλοι και συγγενείς του, που ψήφισε πρώτη φορά Αριστερά, που γύρισε τη πλάτη στο τάξιμο και σε μια δουλειά για ένα κομμάτι ψωμί, που έβαλε μπροστά την αξιοπρέπειά του, που ρίσκαρε να εκτεθεί για πρώτη φορά. Τον κόσμο που έκανε το βήμα ανατροπής πρώτα από τον εαυτό του. Έχουμε δρόμο μπροστά μας…και έχουμε πολύ όρεξη να τον διαβούμε, να ανταμώσουμε και άλλους και να φτάσουμε να κάνουμε εμείς κουμάντο στις ζωές μας. Στους περισσότερους που με στήριξαν προσωπικά δε χρειάζονται ευχαριστίες, τη στάση μου τόσα χρόνια τη γνωρίζουν…οπότε θα τους ευχαριστήσω όταν θα ανταμώνουμε στις δράσεις μας από δω και πέρα, εκεί δηλαδή που θα είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητοι! Στην υπεράσπιση των δημοσίων χώρων της πόλης μας που τους έχουν βάλει στο μάτι, στον αγώνα για να σώσουμε τη λίμνη μας, στον καθημερινό αγώνα για να ανατρέψουμε λογικές και πρακτικές του παρελθόντος που είναι ακόμα γατζωμένες στο όμορφο λεκανοπέδιό μας. Ένα ακόμη ραντεβού στη κάλπη τη Κυριακή και μετά πολλά μα πολλά ραντεβού σε πλατείες, πάρκα, γειτονιές, χωριά, δημοτικά συμβούλια! Θα μας βλέπουν και στον ύπνο τους!!!

Αααα…και κάτι άλλο…. «Αν η εκλογική απεργία και η αποχή θα μπορούσαν να αλλάξουν τον κόσμο..θα ήταν παράνομες»

Το ναυάγιο της οδού Σαλαμίνας (Το άρθρο δημοσιεύτηκε στον Ηπειρωτικό Αγώνα στο φύλλο της 15/10/2009)

Ο Βοτανικός είναι από μία από τις συνοικίες της πόλης που πληρώνουν τη ραγδαία οικιστική ανάπτυξη άνευ υποδομών. Παντού σπίτια, πουθενά όμως στοιχειώδεις υποδομές: αποχέτευση, πεζοδρόμια, δρόμοι, αντιπλημμυρικά έργα.

«Ονομάζομαι Βλάσης Παπαχρήστος και είμαι κάτοικος της οδού Σαλαμίνας στον Βοτανικό (Λασπότοπο). Η δημοτική αρχή επιμένει εντόνως στο να μας κάνει να θυμόμαστε γιατί η περιοχή λεγόταν Λασπότοπος. Σας στέλνω σημερινές φωτογραφίες του δρόμου. Ο δρόμος έχει ξηλωθεί από το Μάιο! Τον σκάψανε μια φορά μετά κόπων και βασάνων (διήρκησε βδομάδες το σκάψιμο όλου του δρόμου), τον κλείσανε, τον αφήσανε χωματόδρομο, τον σκάψανε πάλι για να διορθώσουν βλάβες σε ένα έργο που είχαν φτιάξει λίγες βδομάδες πριν οι ίδιοι και τον αφήσανε χωματόδρομο πάλι. Τόσους μήνες είμαστε μέσα στη λάσπη (όλο τον Ιούνιο) και μέσα στις σκόνες (το υπόλοιπο καλοκαίρι). Κατάφεραν να έρθει ο χειμώνας και δεν έχει ασφαλτοστρωθεί ο δρόμος.Έχει ενοχληθεί ο Δήμος και με επίσημο αίτημα μέσω της ηλεκτρονικής υπηρεσίας «Έννοια», και μας παρέπεμψε στη ΔΕΥΑΙ στην οποία μεταβίβασε και το αίτημα. Γίνανε και τηλεφωνικές νύξεις στην ΔΕΥΑΙ αλλά οι φωτογραφίες μιλούν από μόνες τους. Η κατάληξη της οδού πέφτει στην οδό Γεννηματά... στο κομμάτι που είναι χωματόδρομος και που πριν λίγο καιρό είχε τις παράγκες του παζαριού. Στο 2010 λοιπόν, λάσπες, χωματόδρομους και παράγκες… όχι στον Βοτανικό, στον Λασπότοπο!Σημείωση: Η κατάσταση στον δρόμο μετά τη βροχή είναι πολύ χειρότερη από αυτή της φωτογραφίας. Στον δρόμο αυτόν κατοικούν περίπου 100 άτομα τα οποία ταλαιπωρούνται και στα πιο βασικά καθημερινά πράγματα».

*

http://www.agon.gr/news/156/ARTICLE/3412/2009-10-15.html

Με αφορμή την απάντηση του Υφυπουργού ΥΠΕΧΩΔΕ (προς δημοσίευση στη "Φωνή των Παλαιοχωριτών" στο τεύχος Ιανουαρίου-Μαρτίου 2009)

Πριν από περίπου ένα χρόνο είχε φιλοξενηθεί στη «Φωνή» (Τεύχος Απριλίου-Ιουνίου 2008) ανοιχτή επιστολή η οποία απευθυνόταν στους τοπικούς «άρχοντες» και είχε ως αντικείμενό της τη πυροπροστασία στη περιοχή μας και άλλα πιο εξειδικευμένα περιβαλλοντικά θέματα. Με τη παρέλευση ενός εύλογου διαστήματος οφείλω να επισημάνω πως ανταπόκριση η επιστολή βρήκε μόνο από τον υφυπουργό ΥΠΕΧΩΔΕ κ. Καλογιάννη. Πρέπει να σημειωθεί ωστόσο πως στην απάντησή του ο κ. Υφυπουργός δε δίνει καμία απολύτως συγκεκριμένη απάντηση και παραπέμπει όλα τα ζητήματα στο Εθνικό Πάρκο Τζουμέρκων. Ελπίζουμε μέχρι τότε η περιοχή να παραμείνει τουλάχιστον ως έχει μέχρι σήμερα. Θεωρούσα υποχρέωση μου να φροντίσω να δημοσιευτεί και η απάντηση του κ. Καλογιάννη και ευχαριστώ τη «Φωνή» για τη δημοσίευσή της.
Επίσης με την ευκαιρία αυτή και με τη παρέλευση μεγάλου διαστήματος από τις μεγάλες πυρκαγιές της Πελοποννήσου και της Εύβοιας δε μπορώ να αφήσω ασχολίαστο το γεγονός πως το κράτος σήμερα δε ντρέπεται να κόβει δέντρα ακόμη και στους ελάχιστους εναπομείναντες ελεύθερους χώρους της Αθήνας. Στην εξέγερση του περασμένου Δεκέμβρη η αστυνομία περιφρουρούσε το μεγάλο πλαστικό χριστουγεννιάτικο δέντρο για να μη παραδοθεί στις φλόγες, δυστυχώς στα πραγματικά δέντρα δεν ήταν εκεί για να τα γλυτώσει από την αδηφάγο επέκταση του τσιμέντου.Κάποιοι καίνε δέντρα πλαστικά..και κάποιοι δέντρα αληθινά! Ας ελπίσουμε, πως όλοι μας έχουμε καταλάβει πως δεν έχουμε πλέον τη δυνατότητα να κάνουμε παιχνίδια με το περιβάλλον.

Απάντηση Υφυπουργού ΥΠΕΧΩΔΕ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΧΩΡΟΤΑΞΙΑΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΡΓΩΝ
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ

Αξιότιμο κύριο Αθήνα, 24.06.2008
Βλάση Θ. Παπαχρήστο



Αγαπητέ κύριε Παπαχρήστο,
Έχω λάβει την επιστολή σας με θέμα την πυροπροστασία και γενικά τα περιβαλλοντικά ζητήματα του Δήμου Τζουμέρκων.
Οι προβληματισμοί που θέτετε είναι σωστοί.
Γνωρίζετε ότι από την πρώτη στιγμή στο ΥΠΕΧΩΔΕ το ενδιαφέρον μου για τα Τζουμέρκα ήταν πολύ έντονο. Πέραν της προώθησης μικρών και μεγάλων έργων στην περιοχή, πέραν των σημαντικών έκτακτων οικονομικών επιχορηγήσεων στους Δήμους και Κοινότητες των Τζουμέρκων, η σημαντικότερη θεσμική παρέμβασή μας αφορά την θεσμοθέτηση της ευρύτερης περιοχής του Περιστερίου, των Τζουμέρκων και της χαράδρας του Αράχθου ως Εθνικού Πάρκου.
Με το Προεδρικό Διάταγμα, το οποίο οδεύει προς το Συμβούλιο της Επικράτειας για τελική επεξεργασία, οριοθετούνται τέσσερις ζώνες προστασίας και καθορίζονται χρήσεις γης, όροι και περιορισμοί δόμησης, εντός των ορίων του Εθνικού Πάρκου. Επίσης ιδρύεται Φορέας Διαχείρισης Εθνικού Πάρκου Τζουμέρκων με σκοπό τη διοίκηση και διαχείριση της περιοχής.
Είμαι βέβαιος ότι με τη συνεργασία της Αυτοδιοίκησης και των φορέων της περιοχής, αλλά κυρίως των ενεργών πολιτών μπορούμε να καταστήσουμε τα Τζουμέρκα πρότυπο βιώσιμης ανάπτυξης για τις ορεινές περιοχές της χώρας.
Σας ευχαριστώ.
Με φιλικούς χαιρετισμούς


Σταύρος Ελ. Καλογιάννης

ΠΥΡΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΔΗΜΟΥ ΤΖΟΥΜΕΡΚΩΝ (η επιστολή στάλθηκε στους αρμοδίους και δημοσιεύτηκε στο τεύχος Απριλίου-Ιουνίου της Φωνής των Παλαιοχωριτών)

Προς: Δήμος Τζουμέρκων, Επικεφαλείς Μείζονος και Ελάσσονος Αντιπολίτευσης Δήμου Τζουμέρκων, Τοπικά Συμβούλια Δ.Δ. Δήμου Τζουμέρκων, Νομάρχη Ιωαννίνων και Υφυπουργό ΥΠΕΧΩΔΕ κ. Στ. Καλογιάννη

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΘΕΜΑ: ΠΥΡΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΔΗΜΟΥ ΤΖΟΥΜΕΡΚΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ

Η περιοχή του Δήμου Τζουμέρκων παράμενει μια από τις πιο παρθένες περιοχές της χώρας μας. Μπορεί η «ανάπτυξη» να έχει καθυστερήσει να έρθει στο τόπο μας, αλλά αυτό είναι ίσως και ένα από τα στοιχεία που έχει κρατήσει προς το παρόν μακριά το καταστρεπτικό φαινόμενο των καλοκαιρινών πυρκαγιών από τη περιοχή μας. Μπορεί η οικονομική και τουριστική ανάπτυξη της περιοχής μας να έχει καθυστερήσει παρόλα αυτά τις τελευταίες δεκαετίες αυξήθηκε τόσο το πράσινο όσο και η πανίδα της περιοχής.

Επειδή η «ανάπτυξη» όμως δε θα αργήσει να φτάσει και στα χωριά μας, πιστεύω πως είναι ιδιαίτερα σημαντικό να γίνει γνωστό σε όσους ενδιαφέρονται για την ευρύτερη περιοχή ποια είναι τα μέτρα που έχει λάβει η επίσημη πολιτεία (τοπική αυτοδιοίκηση-κυβέρνηση) σχετικά με τη πυροπροστασία και το περιβάλλον. Ποιες υποδομές έχει δημιουργήσει, ποια σχέδια έκτακτης ανάγκης υπάρχουν και κατά πόσο αυτά περιλαμβάνουν τη τοπική κοινωνία και τους κατοίκους της.

Πιο συγκεκριμένα:

Υπάρχουν αντιπυρικές ζώνες στο Δήμο Τζουμέρκων και στην ευρύτερη περιοχή που στο μεγαλύτερο μέρος της καλύπτεται από δασικές εκτάσεις;

Πόσοι κρουνοί πυρόσβεσης υπάρχουν στο οδικό δίκτυο του Δήμου, σε αγροτικούς δρόμους σε εκτάσεις που καλύπτονται από πουρνάρια, έλατα, πεύκα κ.λ.π; Πόσοι κρουνοί υπάρχουν εντός των χωριών ή των συνοικισμών;

Υπάρχει κάποιο σχέδιο μεταξύ των γειτονικών Δήμων, Νομαρχίας και του υπόλοιπου κρατικού μηχανισμού σε περίπτωση γενικευμένων πυρκαγιών στη περιοχή; Ποιος ο ρόλος των κατοίκων που κατά τους θερινούς μήνες δίνουν ζωή στα χωριά μας; Πως εξασφαλίζεται η συμμετοχή τους ή η ασφαλής διαφυγή τους; Γιατί δε γνωρίζει κανείς από πριν πως θα πρέπει να πράξει σε μια παρόμοια περίπτωση όπως οι πυρκαγιές στη Πελλοπόννησο;

Πόσες υδροφόρες έχει ο Δήμος; Θα επαρκούσαν σε περίπτωση πυρκαγιάς στη περιοχή;

Ποιες οι δυνατότητες της θυροφυλακής (προσωπικό,οχήματα) για τον έλεγχο των κυνηγών που καταφθάνουν στη περιοχή από πολλές περιοχές του Νομού;

Ποιοι οι πληθυσμοί των προστατευόμενων ζώων όπως της καφέ αρκούδας στη περιοχή μας και πως προστατεύονται;

Πολλά από τα ερωτήματα γνωρίζω εκ των προτέρων πως είναι ρητορικά. Οι περισσότεροι γνωρίζουν αν υπάρχουν κρουνοί και αντιπυρικές ζώνες στα χωριά τους…αλλά δεν είναι το ζητούμενο αυτό. Πιο σημαντικό είναι τα ερχόμενα καλοκαίρια να βρουν έτοιμη τη περιοχή απέναντι σε οποιαδήποτε κίνδυνο. Δικαιολογίες σε περιβαλλοντικά ζητήματα δε μπορούν να υπάρχουν πλέον.

Με εκτίμηση

Παπαχρήστος Θ. Βλάσης

Οι Βλάχοι...στο Internet! (Δημοσιεύτηκε στη "Φωνή των Παλαιοχωριτών" Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2007)

Δεν είναι λίγοι οι επικριτές των σύγχρονων τεχνολογιών και ειδικά του internet (διαδίκτυο). Ένα μέσο όμως χαρακτηρίζεται από τον τρόπο που χρησιμοποιείται. Οι πληροφορίες που μπορεί να βρει κάποιος στο internet είναι πραγματικά ενδιαφέρουσες. Από το internet λοιπόν δε θα μπορούσαν να λείψουν οι βλάχοι.

Στόχος είναι να παρουσιαστεί μια σειρά διαδικτυακών τόπων (sites) με σκοπό να εισαχθεί το μικρόβιο της αναζήτησης των ριζών μας καθώς και της ιστορίας μας στους νεότερους, αλλά και στους μεγαλύτερους, που δειλά δειλά έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούν το internet.

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα site είναι το www.vlahoi.net  Εδώ μπορούμε να βρούμε ένα λεξικό που να αντιστοιχεί λέξεις της ελληνικής με αυτές της βλάχικης γλώσσας. Πλούσια είναι και η φωτογραφική συλλογή με πάνω από 600 φωτογραφίες από βλαχόφωνα χωριά, φορεσιές, αντικείμενα καθημερινής χρήσης, εκδηλώσεις και ανταμώματα. Με μια απλή εγγραφή στο site ο καθένας έχει πρόσβαση σε εξαιρετικές ηχογραφήσεις τραγουδιών, με ιδιαίτερα ηχοχρώματα χωρίς τη «φασαρία» ηλεκτρικών οργάνων.

Εξαίρετες ηχογραφήσεις έχει και το www.vlach.gr  στο οποίο ακούμε αφηγήσεις και τραγούδια από παππούδες και γιαγιάδες. Ηχογραφημένο (για να αντιλαμβανόμαστε και τη προφορά) είναι ένα πλούσιο λεξιλόγιο που αφορά το ανθρώπινο σώμα, το φαγητό, την οικογένεια, τους αριθμούς, τον καιρό κ.ά.. Βλάχικα τραγούδια βρίσκουμε και στο www.vlahoi.gr του Λαογραφικού Συλλόγου Βλάχων Βέροιας. Μάλιστα εκτός από τα τραγούδια δίνονται και οι στίχοι στα βλάχικα και στα ελληνικά.

Σπουδαίο από επιστημονικής σκοπιάς είναι και το www.vlachs.gr του κ. Αστέριου Κουκούδη όπου παρουσιάζεται η τετράτομη εργασία του «Μελέτες για τους Βλάχους». Στο συγκεκριμένο site ο καθένας μπορεί να βρει μια εκτενή βιβλιογραφία, ελληνική αλλά και ξένη, που αναφέρεται στους βλάχους και διάφορα ζητήματα γύρω από αυτούς. Επίσης υπάρχει και χάρτης των βλαχόφωνων χωριών της Πίνδου του 1900 που παρουσιάζει και το Παλαιοχώρι. Στην ίδια ιστοσελίδα κάποιος βρίσκει και παλιές φωτογραφίες που υπάρχουν στη μελέτη.

Δημοσιεύσεις περί Βλάχων υπάρχουν και στο site της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Πολιτιστικών Συλλόγων Βλάχων (ΠΟΠΣΒ) http://vlahos.xan.duth.gr όπου υπάρχουν πολλές πληροφορίες που αφορούν το έργο της Ομοσπονδίας. Εύκολα κάποιος καταλαβαίνει με μια ματιά στην ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια (Wikipedia) στα λήμματα «Βλάχοι» και «Βλάχικη γλώσσα» πως το ζήτημα των βλάχων έχει εμπλακεί για μια μακρά περίοδο της ιστορίας σε πολιτικές, κρατικές, θρησκευτικές και διπλωματικές διαμάχες. Έτσι ο χρήστης του διαδικτύου καλό είναι να γνωρίζει πως η βιβλιογραφία που προτείνεται από όλα σχεδόν τα site που ασχολούνται με τους βλάχους δεν είναι πάντα ολοκληρωμένη και αμερόληπτη. Πάντως για να ευλογήσουμε και τα γένια μας, να σημειωθεί ότι στη πλειονότητα των sites αναφέρεται το βιβλίο της συγχωριανής μας κ. Χρυσάνθης Μπούζα-Γιαννή «Βλάχικη ζωή και γλώσσα Παλαιοχώρι-Συρράκου».

Εκτός όλων των υπολοίπων, πληροφορίες στο διαδίκτυο βρίσκουμε και για βλάχικες συνταγές, όπως στο www.serrescook.gr/blaxikes_syntages.htm#8 όπου παίρνουμε μια «γεύση» και από τους βλάχους στις Σέρρες.

Παρουσία όμως στο διαδίκτυο έχουν και τα βλαχόφωνα Τζουμέρκα. Συναντάμε την επίσημη ιστοσελίδα της κοινότητας Συρράκου www.syrrako.gr, την ιστοσελίδα του Βαθυπέδου www.vathipedo.com και αναφορές στην Βικιπαιδεία (Wikipedia) για τους Καλαρρύτες και το Παλαιοχώρι. Για το Παλαιοχώρι βρίσκουμε πληροφορίες και στο blog www.palaiochori-syrrakou.blogspot.com.

Μια πρώτη γεύση δόθηκε, ελπίζοντας να ήταν αρκετή για να σας παρακινήσει και για μια δική σας διαδικτυακή αναζήτηση.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ Περί Συνταγματικής Αναθεώρησης (Δημοσιεύτηκε στη "Φωνή των Παλαιοχωριτών" Ιούνιος-Σεπτέμβριος 2007)

  Επίκαιρες οι πυρκαγιές το καλοκαίρι που μας πέρασε, νωπές οι μνήμες από την απώλεια των δεκάδων συναθρώπων μας, παρόλα αυτά δεν έγινε ιδιαίτερα διάλογος για την επικείμενη αναθεώρηση του άρθρου 24…αυτά για να μη τρέφουμε ψευδαισθήσεις για τη σωτηρία των δασικού πλούτου μας. Τα στοιχεία με τις πυρκαγιές που φουντώνουν προεκλογικά εδώ και δεκαετίες είναι ενδεικτικά. Η πολιτική πίεση οικοδομικών συνεταιρισμών και οικονομικών συμφερόντων είναι μεγαλύτερη από την ανάγκη για οξυγόνο…για ζωή.

Είναι η ίδια δίψα για ζωή που μας έβγαλε στο δρόμο εμάς τους φοιτητές. Οι παλιοχωρίτες φύγανε πριν δεκαετίες για τα μεγάλα αστικά κέντρα, δούλεψαν στα εργοστάσια, στις οικοδομές και κατάφεραν να σπουδάσουν τα παιδιά τους, άλλοι δύσκολα, άλλοι ίσως πιο εύκολα. Και ερχόμαστε στο σήμερα. Στην αναθεώρηση του άρθρου 16. Για όσους ίσως δε γνωρίζουν, τα δίδακτρα έχουν εισαχθεί στα ελληνικά πανεπιστήμια εδώ και καιρό, π.χ στην ΑΣΟΕΕ κάποια μεταπτυχιακά ξεπερνάνε ήδη τα €10.000, τα ενοίκια είναι στα ύψη και οι φοιτητές από το πρώτο έτος ρίχνονται στην ανασφάλιστη μερική απασχόληση…και κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν πως το πρόβλημα είναι το άσυλο…και η καμένη Mercedes στη Στουρνάρη ή το καμένο ΑΤΜ στη Πανεπιστημίου. Αλήθεια πόσοι από τους συνταξιούχους σήμερα συγχωριανούς μας θα μπορούσαν να σπουδάσουν τα παιδιά τους αν ίσχυαν τότε τα σημερινά δεδομένα; Όπως θα έλεγε και η κ. Υπουργός ... ε, ας παίρνανε δάνειο. Οι τράπεζες ήδη διαμορφώνουν προγράμματα σπουδών σε σχολές, οι φαρμακευτικές εταιρείες χρηματοδοτούν εργαστήρια. Αν η πορεία στη ζωή έχει δείξει πως οι τράπεζες και οι φαρμακευτικές το πρώτο που σκέφτονται είναι το καλό της κοινωνίας και όχι τη μεγιστοποίηση του κέρδους τους...ε, τότε ας τις βάλουμε και στα πανεπιστήμιά μας. 400 και πλέον σχολές στην Ελλάδα ήταν υπό κατάληψη, χιλιάδες αυτοί που κατεβήκαμε στους δρόμους. Τρομοκρατία δεν είναι οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι στο δρόμο. Τρομοκρατία είναι οι ειδήσεις των 8:00, τα απαγορευμένα από το Β’Παγκόσμιο πόλεμο χημικά των ΜΑΤ, η ανεργία, η εμπορευματοποίηση των ελεύθερων χώρων, του δάσους, της παραλίας, του πανεπιστήμιου, του….